Galerija Antuna Augustinčića

Galerija je zasnovana 1970. godine, kada je Antun Augustinčić (1900.–1979.) – zagrebački i pariški đak, jedan od naših najznačajnijih kipara i nezaobilaznih predstavnika hrvatske moderne umjetnosti – darovao svom rodnom Klanjcu vlastiti skulptorski opus, nastao tijekom 50 godina stvaranja, od dvadesetih do sedamdesetih, koji mu je priskrbio ugled u domovini i inozemstvu.

Zgrada Galerije, autora arh. A. Lozice, otvorena je za javnost 1976. godine izložbom reprezentativnih radova koje je odabrao sam autor i donator. Iste je godine osnovana kao muzej.

Sadašnja ekspozicija temelji se na stalnom postavu iz 1990. godine, koji je nastao nakon dva pročišćenja prvog, Augustinčićeva postava, a predstavlja opredjeljenje za tematskokomparativni pristup njegovom djelu. Obuhvaća dvije, međusobno zavisne cjeline:
unutarnji postav – tematski podijeljen na intimnu plastiku, portrete i javne spomenike – te park skulpture uokolo Galerije.

Time se Antun Augustinčić, široj javnosti poznat po monumentalnim javnim spomenicima – kao što su Mir uz zgradu UN u New Yorku i Spomenik seljačkoj buni i Matiji Gupcu u Gornjoj Stubici – predstavlja i kao vrstan majstor intimne plastike, posebno ženskih i dječjih aktova i torza, te snažnih, psihološki dorečenih i skulptorski izražajnih portreta.

Stalni postav popraćen je primjerenim vodstvima za osnovce, srednjoškolce i odrasle.

Osim muzejske, Galerija razvija i izdavačku i izlagačku djelatnost: od 1981. godine izlazi časopis Anali Galerije Antuna Augustinčića, a od 1983. godine u Salonu Galerije redovito se priređuju povremene izložbe koje se od 1993. godine prvenstveno bave skulpturom, čime se potcrtava svojevrsnost Galerije kao muzeja skulpture.